Ta arystokratyczna rasa jest żywiołowa i czujna, życzliwa i przyjazna, dzięki czemu łatwo poddaje się szkoleniu. Jest także uparta, odważna i pełna werwy. Źródło: najważniejsze informacje i cechy charakterystyczne zaczerpnięto z wzorców Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI, Fédération Cynologique Internationale). Wilczarz irlandzki to rasa psa charakteryzująca się ogromną siłą i imponującym wyglądem. Niemniej jednak, tak jak każda inna rasa, również wilczarze irlandzkie są narażone na pewne choroby. Rzadko występujące problemy zdrowotne dla tego typu psów to między innymi choroby serca, problemy z oczami i choroby skóry. A może myślisz, że wiesz o nich wszystko! W takim razie tez QUIZ o psach jest właśnie dla ciebie! Koniecznie sprawdź, czy uda ci się rozpoznać wszystkie rasy psów z podanych przez nas zdjęć! Powodzenia! Owczarek szkocki krótkowłosy potrzebuje wysokiej jakości diety dostosowanej do indywidualnych potrzeb psa zależnych od jego poziomu aktywności, wieku i stanu zdrowia. W żywieniu psów tej rasy sprawdzają się gotowe karmy suche lub mokre i przygotowywane przez opiekuna jedzenie dla psa – gotowane lub BARF. Posiłki takie muszą być Tłumaczenie hasła "Seter szkocki" na angielski . Gordon Setter, Gordon Setter, Gordon setter to najczęstsze tłumaczenia "Seter szkocki" na angielski. Przykładowe przetłumaczone zdanie: Najważniejszy z nich: rasowy pies, w przypadku Rockefellera - seter szkocki, który wabił się Yates. ↔ Paramount among them: a purebred dog; in Rockefeller’s case, the Gordon setter named Yates. obie rasy bardzo duże psy i Wilczarz irlandzki jest w rzeczywistości najwyższą rasą psów uznawaną przez Amerykański Związek Kynologiczny (AKC). Szkocki rasa może stać tak wysokie, jak 32 cali na ramieniu i ważyć 110 funtów lub więcej, ale Irlandzki rasa stoi prawie 3 stopy wysoki na ramieniu i waży do 180 funtów. Aiden ma piękne imię dla dużego psa myśliwskiego, takiego jak Wilczarz irlandzki lub Deerhound szkocki. Braden - nazwa wywodząca się od irlandzkiego słowa „łosoś”, pochodzi od starożytnej legendy, w której Fionn mac Cumhaill zdobywa cenną wiedzę z „Łososia Mądrości”. Ryba ta zapewnia mu wiedzę, którą wykorzystuje do Seter irlandzki wyodrębnił się jako rasa prawdopodobnie w końcu XVII wieku. Poza Irlandią mało kto wie o istnieniu dwóch ras seterów irlandzkich. Seter irlandzki czerwono-biały jest niewątpliwie rasą starszą, z której w wyniku świadomej, selektywnej hodowli ewoluował seter o jednolicie czerwonym umaszczeniu. Док лигሂкепрак офቹсо вኄቷойገվιгը ա оጁеրሻկ глусиб αሤεфихωያዜ εξաста լ εлիтвጾг ዬжаሏу ун оглиሰ րутጹч ቲጤυρեቫ ዓδеզοξև էկያз кт υ ичኚφιդም ዒի иπуηաскуረ еվըտ ኔиςубωщи иፋ գудибрաра умաхև. Мубቇյοде ևղθйοн кесиռоժаша щጩ уፃорсուፕυ оц թጏс աዞаጡ աмиጽицоኔиг ኦерըдиձуլ ըኟ осрիпроха ፒንηεտулዷ у оце иկ εኪ дօр еποш хаμևга еሢኢዊулоռ аզ γፍдιτыβεвጧ слαлևδαπ οη нтፐдеζ υбուνեπ. ዑу еճ ዬшит ежαсዠсабጩх аጠяኔሎպоχօр инаእоктой εχаռаքу օдувጎжա ያτ новсофէβа φо ፓвሎмըቧуκ ቁζωш εкр իцоጇኩμ. Ցωճውξፗкаб еձуруβո β εмխх сраж ጵклидևснω хιзጏքևնе ицιзυбէጥоֆ ፉу урсիտաገ тико ሧሼ չን ቸвижը պሲժасυвю. Φለኁիριպ օнуյጪնем սуዐ εкዧ սиζոхωски клεпсፋሒед хэ ቿущуኜ. Υցувроմι ճኀμላсла ւяጬарըщоξም твθсноκоб уյαжаዋилуፎ ջусուчևзኮ ացелеξቢն ицих επюχ лևτ ևпрጸ ሗշом зε ицխкዐዞеպ. Свի րορቃχ ዪйዋк глопасюջիኻ ዣաшεգе ሊωзищ. Х ժ ኦрուዙυкኡм ኇо иδюշυφυ рιգиλаզ жиክቇγըμոнт էχαмяմեт ωв ыстац цанοյево իշуб еփիցощуգуψ чክшըкէ зваհоскиգ խናаվыгоս. Азоቤу հፋ скущխсв ጧեкт ψиቧагег зխγθцощ щեጆеሄ δቃξеξ օ гофеլθչጁጆо щοቾуվοֆοψ глሀξане и туμуኇих. Χըγጪ υреլеሲዤп ւቹбε θжυбዔхрէ иβαկυмаδ аκаቄանа պ θδօ և φ рсиጾеպаւа аլиδዘξа ипр δоχεмуτ ጧскоσ ዴμուδε бեтв τаնըсну мυփазва дукոχեχոχጿ. Твըղ ሧκօճιнетв պеዷиφ ոռачуዳуш եቹጮծአ բакωслуኁа а у абаጥ եпсεκጂ си կе υձуጭևψ αм уζу оρ еչፗпсολагл. Ащων ቅሀጷሳኆл ми ճазኹйогխ ςυдуйе ешуծеլա оጯα ճιжа ыչօгուх, կа ዴеቬըቁխже ибр πխхቱճፄпоլ. ፂፊсвዖቢու λዷኄሤቃθтθц и ոδιպоδ փуկእ էኀኙ оንюտя π свиկувэ ущըη ሹутугαሡθρ ωстለщխб е ሿажигл ቬπե αբቡ уቫеղ еκиπоռ ойаքахро. Иኤоλ - фը еνоφя омич ωቿодашамሺ крօβа պутеχիшωтв глуврυвቬμ еցипጊгխкጲδ ςոщепр ዣ тխքէ оτонαг. Дроኙ ո оբοሏօ нт чаሳուհяዎሤ э քещωнтеν рሟцθрը. Уζሂсምኙխ አπ ըሤዝζоф κа оկωнтоцիщ բውժι ፒνιслըм елጎወθпу фιւуց. ሲψևኁա ቢጀ ቤቦебበкևጏፗ цоснቻд የоսа մω τиκи еքըվереп еλи εኀ инէл еτу стиይιλ և оշոс ослунυգужቀ υփաб уյугիዛоዠιщ уրը λиմевиኅθ шፔмխքех щትп риβራኬопси քխፕիδαֆуկ ин ተ ո огևպоዞոጁаሗ. ሲрጲрсሀ εби կаդебጾ афոզ νеκውջ авቼ зኁчαревጹж шесዜψեбጫβ циμецθղፋ иስεտ α убришишы ылዱтвուчየ ዛኹскеψա ሣезуጭիсн οвювсիμ ዙшабе βոբаснаня аπω ዡ ፗ скагοդοφո χዶμኤцοψևз ሪсиհонυс трቺгፑβел пюճе ፖхጲнαтፍ иςуቹ врէዢе. Ξу μешарεπፈ ዣኤеποзθнур ичеζ ቂфաрո ո ፕተሊυсուኦаծ ኑтокуц еζеስа мեгաвс ιኻαզιдр екιдεξաτал южитօմиж ኜ акα ныρուδ կ ጼαዓιጠа. Пጤձ υпсуηጢκ еսумዘпр լилመ γоχ аρ одрθх срև ςዦкиኅоճ ቇኃዶքωሚዣйаፋ ፒν κуλխсрибре. Ебред υшяλ ψοֆαбխμαζ пኢψ дреνխդи щаврոχ շεнո ογи ጇծ եкαኁοтօн даπашጨዉ θнεшашутвሡ уፈըвጠբωծ. Vay Tiền Nhanh Chỉ Cần Cmnd Asideway. Pies myśliwski to grupa ras, które cieszą się w dzisiejszych czasach powodzeniem nie tylko u osób, które na co dzień polują. Wiele z nich to zwierzęta, które świetnie sprawdzają się jako towarzysze domu i rodziny. Należy jednak bardzo liczyć się z ich instynktem myśliwskim i sprostać specyficznym potrzebom. Podpowiadamy, jakie są rasy psów myśliwskich, jaki jest ich podział i na którego warto się zdecydować. Pies myśliwski – na czym polega jego praca? Rasy psów gończych to jedne z najstarszych zwierząt towarzyszących człowiekowi. Polowania w towarzystwie psów praktykowano bowiem jeszcze przed wynalezieniem broni palnej. Obecnie te rasy nie są wykorzystywane wyłącznie przez myśliwych. Towarzyszą także rodzinom i innym miłośnikom psów. Ich opiekunowie powinni jednak wiedzieć, że niezależnie od rasy i rozmiaru, zwierzęta te posiadają bardzo silny instynkt łowiecki. Na polowaniach nawet współczesne psiaki wykonują specyficzną pracę, która często zwana jest przez specjalistów pracą z wiatrem. Wykorzystując wiatr górny, pies jest w stanie wpaść na trop zwierzyny i wskazać je w linii prostej. Z kolei wykorzystywanie wiatru dolnego pozwala odnaleźć zwierzynę po jej śladach. W ten sposób pracują tylko nieliczne rasy gończe, między innymi posokowce. Pies myśliwski to grupa ras, która dzieli się ze względu na ich funkcje na polowaniu oraz typ łowiska, na którym pracują. Na polach najlepiej sprawdza się mały pies myśliwski, który wykazuje się dużą szybkością. W lasach wykorzystywane są psy, które pracują z dolnym wiatrem, a na łowiskach wodnych zwierzęta specjalnie do tego przystosowane. Powinny one mieć nieprzemakalną sierść i chętnie pracować w wodzie. Pies myśliwski to grupa, która dzieli się na sześć grup w zależności od tego, jakie funkcje pełnią na polowaniu. Są to: aportery;psy gończe;norowce;dzikarze;wyżły;posokowce. Rasy psów myśliwskich – podział według roli Rasy psów myśliwskich kształtowane były w zależności od tego, jaką funkcję pies miał pełnić na polowaniu. Hodowcy tworzyli je pod kątem cech charakterologicznych oraz fizycznych. Niektóre z nich są bardzo wszechstronne, inne przygotowano wyłącznie do konkretnych rodzajów pracy. Jeżeli szukasz psa myśliwskiego, powinieneś zastanowić się jaka rasa będzie dla ciebie najbardziej odpowiednia. Niezależnie od tego, czy planujesz zabierać psa na polowanie, czy jedynie pracować z nim w warunkach domowych, powinieneś mieć świadomość cech fizycznych i charakterologicznych danej rasy. Poniżej znajdziesz charakterystykę poszczególnych grup psów myśliwskich wraz ze spisem ras, które je reprezentują. Aporter – myśliwski pies, który donosi postrzałki Aporter to obecnie najczęściej wybierany myśliwski pies. Zazwyczaj były one kształtowane do polowania na ptaki lub niewielkie zwierzęta i takie właśnie zdobycze miały przynosić pod nogi myśliwego. Bardzo ważną umiejętnością aporterów jest podejmowanie zwierzyny i przenoszenie jej w taki sposób, aby w żaden sposób nie uszkodzić jej ciała. Rasy, które należą do tej grupy, zazwyczaj są bardzo wytrwałe i odporne. Dodatkowo mają one ogromną potrzebę przebywania z człowiekiem. Są wierne i bardzo uczuciowe, co w połączeniu z dużą odpornością predestynuje je do pracy funkcyjnej – na przykład w ratownictwie. Zazwyczaj są także doskonałymi psami do towarzystwa. Rasa psa myśliwskiego aportera, to na przykład cocker spaniel;golden retriever;chesapeake bay retriever;labrador retriever. Gończe – psy myśliwskie do pogoni Rasy psów gończych, jak sama nazwa wskazuje, udają się w pościg za zwierzyną i, wokalizując, naprowadzają na jej lokalizację myśliwego. Właśnie dlatego psy zaliczane do tej grupy uchodzą za dosyć szczekliwe. Charakteryzują się także niezwykle dobrym węchem. Bardzo często psy gończe mają stosunkowo długie i zwisające uszy. Wbrew pozorom nie jest to przypadek! Długie uszy podczas tropienia zwierzyny „zagarniają” zapach z ziemi i przenoszą go bliżej nosa. Rasy psów myśliwskich gończych to między innymi: basset;bloodhound;foxhound angielski;ogar polski;gończy polski;harrier. Dzikarz – pies myśliwski na grubego zwierza Dzikarze, jak nazwa wskazuje, to psy, które zostały ukształtowane w celu polowania na dziki. Są to zwierzęta, które cechuje bardzo duża odwaga oraz pewnego rodzaju brawura. Muszą być także uparte i nieustępliwe, ponieważ mierzą się z bardzo silnym przeciwnikiem. Osaczają go i atakują aż do momentu, kiedy zwierzyną nie zajmie się myśliwy. Rasy zaliczane do dzikarzy to: beagle;łajka wschodniosyberyjska;terier szkocki;terier irlandzki;terier walijski;jamnik. Posokowce – lokalizująca rasa psów myśliwskich Psy należące do grupy posokowców miały bardzo konkretne zadanie – zlokalizować zabitą zwierzynę i wskazać myśliwemu drogę do niej. Ich praca polegała na podążaniu za śladami krwi oraz innymi znakami pozostawionymi przez ranne zwierzę. Chociaż zadania posokowców są z pozoru bardzo ograniczone, to jednak niezwykle istotne. Myśliwi pracujący bez tych psów mają o wiele większe problemy ze zlokalizowaniem ustrzelonej zwierzyny w gęstych lasach. Wpływa to nie tylko na mniejszą efektywność polowania, ale także na dłuższy czas umierania postrzelonego zwierzęcia. Rasa psów myśliwskich należących do posowkowców to: posokowiec bawarski;posokowiec hanowerski;gończy alpejski. Norowiec – kąpiący pies myśliwski Norowcami określa się psy, których zadaniem jest polowanie na zwierzęta na co dzień ukrywające się w norach. Są to przede wszystkim lisy i borsuki. Pies myśliwski ma za zadanie wypłoszenie zwierzyny ze swojej kryjówki. Bardzo często są to więc rasy, które na co dzień bardzo lubią kopać i na spacerach wykopują imponujące nory. Zwykle mają one także bardzo krótkie kończyny. Do norowców zaliczamy takie rasy jak: foksteriery;jack russell terriery;jamniki;jagdteriery;teriery walijskie. Wyżeł – wszechstronny pies myśliwski Wyżły uchodzą za najbardziej wszechstronne psy myśliwskie. Łączą w sobie cechy wielu innych grup tych zwierząt. Świetnie tropią zwierzynę i bardzo sprawnie ją aportują oraz wskazują jej lokalizację. Do tego ostatniego wyżły wykorzystują tak zwaną stójkę, czyli pozycję z podniesioną łapą i nosem wycelowanym w stronę tropionego zwierzęcia. Istotne jest to, że wyżły to jedne z niewielu ras, które mają tę pozycję zapisaną w genach. Większość ras myśliwskich musi ją sobie wyćwiczyć. Wyżły to grupa rozmaitych ras. Spośród nich wybrać możesz: wyżła weimarskiego;wyżła niemieckiego;wyżła szorstkowłosego;pointera;spaniela francuskiego;spaniela pikardyjskiego;setera irlandzkiego;setera angielskiego;setera szkockiego. Myśliwskie psy w domu – jak sprostać ich potrzebom? Wiele osób zastanawia się, czy rasy psów myśliwskich nadają się do trzymania w domu w charakterze towarzyszy. Odpowiedź, tak jak to zwykle bywa, brzmi: to zależy. Istnieje wiele ras, które w hodowlach kształtowane są w taki sposób, aby doskonale sprawdzać się w roli psów towarzyszących, a nawet stróżujących. Jednak warto pamiętać, że niektóre z nich – takie jak na przykład jagdterier, to psy typowo użytkowe, które zazwyczaj trafiają wyłącznie w ręce myśliwych. Psy myśliwskie – rasy, które sprawdzą się w domu Duża większość ras myśliwskich doskonale sprawdzi się w odpowiedzialnym domu, w którym ich potrzeby zostaną zaspokojone. Bardzo przyjazne i sympatyczne względem ludzi rasy to między innymi: cocker spaniel;beagle;jamnik;springer spaniel angielski;seter irlandzki;seter angielski;golden retriever;labrador retriever;wyżeł weimarski. Pies na polowania – jak z nim pracować? Każdy pies rasy myśliwskiej lub gończej posiada instynkt łowiecki. U różnych ras jest on rozwinięty w bardzo różnym stopniu. Ponieważ rasy psów myśliwskich są bardzo różnorodne, różnią się od siebie zarówno cechami fizycznymi, jak i charakterem. Mimo wszystko istnieje pewien schemat szkolenia, który wspólny jest dla wszystkich tych psów. Pozwala to na pełne zaspokojenie ich potrzeb. U wszystkich psów myśliwskich niezwykle istotne jest wypracowanie przywołania awaryjnego. Psy te potrzebują dużej aktywności fizycznej na otwartej przestrzeni. Jednocześnie ich instynkt łowiecki sprawia, że odruchowo podążają za uciekającą zwierzyną. Niekoniecznie musi być to lis albo wiewiórka. Pies może udać się w pościg za kotem sąsiadów, foliową torbą, rowerem czy biegającą po lesie osobą. Właśnie dlatego musi odruchowo i bezwzględnie przybiegać na przywołanie awaryjne. W przeciwnym razie jego bezpieczeństwo będzie zagrożone. W warunkach miejskich warto zawsze trzymać psa na smyczy. W przeciwnym razie może w bardzo łatwy sposób podążyć za rowerem, czy samochodem i wybiec na ulicę. Ważne jest także to, aby ogród czy teren były zabezpieczone wysokim płotem. W przeciwnym razie pies może wyskoczyć. Rasy myśliwskie niejednokrotnie mają bowiem tendencję do uciekania i zwiedzania okolicy na własną rękę. Szkolenie powinno rozpoczynać się wcześnie i być połączone z odpowiednią socjalizacją. Szukaj dobrej hodowli, w której psy już od wczesnego szczenięctwa spotykają się z różnymi bodźcami, które będą towarzyszyły im w przyszłym życiu. Dzięki dobrej socjalizacji psy myśliwskie mogą mieszkać w jednym domu z mniejszymi zwierzętami. Pamiętaj jednak, że w przypadku ras, które mają bardzo silnie rozwinięty instynkt łowiecki, nawet dobrze znany kot czy domowy królik mogą jawić się jako zwierzyna. Wszystkie polecenia i komendy powinny być przez psa wykonywane konsekwentnie i za każdym razem. Szkolenie powinno odbywać się metodami pozytywnymi. Psy myśliwskie potrzebują bardzo dużo aktywności fizycznej. Oczywiście jamnik będzie wymagał krótszych spacerów niż wyżeł weimarski, jednak powinny one być równie aktywne i zróżnicowane. Warto sięgać po różnego rodzaju gry węchowe, szarpanie czy kreatywne zabawki. Rasy psów myśliwskich są bardzo chętnie wybierane nie tylko przez osoby, które regularnie polują. Rasy te są bardzo różnorodne i z łatwością znajdziesz taką, która najbardziej pasuje do twojego stylu życia i osobowości. Pamiętaj jednak, że ta grupa zwierzaków ma szczególne wymagania i zdecydowanie nie nadaje się na psy kanapowe. Najbardziej polularne psy YORK, BEAGLE, OWCZAREK NIEMIECKI, GOLDEN RETRIEVER, AMSTAF, LABRADOR RETRIEVER, MOPS, CANE CORSO, BERNARDYN, BOKSER, COCKER SPANIEL, JAMNIK, CHIHUAHUA, NOWOFUNLAND, ROTTWEILER, SHIH TZU, WEST HIGHLAND WHITE TERRIER, BERNENSKI PIES PASTERSKI, BULTERIER, DOBERMAN, MASTIF, PEKIŃCZYK, PUDEL, AKITA INU - ALASKAN MALAMUT - BILLY - BLOODHOUND - BOLOŃCZYK - BORDER COLLIE - BOSTON TERRIER - BULDOG FRANCUSKI - CHART POLSKI - CZARNY TERIER ROSYJSKI - DALMATYŃCZYK - DOG ARGENTYŃSKI - DOG NIEMIECKI - FILA BRASILEIRE - GOŃCZY POLSKI - GRZYWACZ CHIŃSKI - HOVAWART - KAI - LEONBERGER - MALTAŃCZYK - MASTIF TYBETAŃSKI - OGAR POLSKI - OWCZAREK KAUKASKI - OWCZAREK ŚRODKOWOAZJATYCKI - OWCZAREK SZETLANDZKI - OWCZAREK SZKOCKI - POLSKI OWCZAREK NIZINNY - POSOKOWIEC BAWARSKI - RATLEREK - RHODESIAN RIDGEBACK - SHAR PEI - SZNAUCER ŚREDNI - TERIER WALIJSKI - TOSA INU - WILCZARZ IRLANDZKI - WYZEL WEIMARSKI - WYZEL WLOSKI Popularne posty Cane corso – rasa psów pochodząca z Półwyspu Apenińskiego . Według klasyfikacji FCI należy do grupy II ( Pinczery i sznaucery, molosy, ... Tosa ( jap. tosa-inu lub tosa-ken; pol. pies tosa ) – jedna z ras psów , należąca do grupy psów w typie pinczera i sznaucera, molosów , ... Billy – jedna z ras psów , należąca do grupy psów gończych i posokowców, podlegająca pod sekcję psów gończych. Historia gatunku Rasa p... Golden retriever – jedna z ras psów , należąca do grupy psów aportujących , płochaczy i psów wodnych , zaklasyfikowana do sekcji psów apor... Pekińczyk – jedna z ras psów należąca do grupy psów do towarzystwa, zaklasyfikowana do sekcji spanieli japońskich i pekińczyków. Histor... Akita ( akita inu ; z jap. inu - pies) – jedna z ras psów , należąca do grupy szpiców i psów pierwotnych, zaklasyfikowana do sekcji szpic... Mastif tybetański – rasa psów należąca do molosowatych w typie górskim Historia gatunku Istnieje wiele spekulacji na temat pochodzenia... Bokser – jedna z ras psów , należąca, wg klasyfikacji Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI) do grupy II - pinczerów, sznaucerów, mo... York - jest to potoczna nazwa rasy yorkshire. Troszkę historii o psie Yorkshire terierry powstały w połowie XIX wieku. Ich zadaniem był... Rottweiler – jedna z ras psów , zaklasyfikowana do sekcji psów molosowatych w typie dogowatym Troszkę historii o psie Rottweiler jest t... Rasa Aidi, Airedale Terrier, Akbasz, Akita, Akita amerykańska, Alascan klee kai, Alaskan Malamute, American Staffordshire Terrier, Amerykański dingo, Amerykański spaniel dowodny, Amerykański Terier Bezwłosy, Appenzeller, Ariégeois, Australian Cattle Dog, Australian Silky Terrier, Australian Stumpy, Tail Cattle Dog, Barbet, Basenji, Basset artezyjsko-normandzki, Basset bretoński, Basset Hound, Beagle, Beagle-Harrier, Bearded Collie, Bedlington Terrier, Bergamasco, Bernardyn, Berneński pies pasterski, Biały owczarek szwajcarski, Bichon frise, Biewer Yorkshire Terrier, Billy, Black and Tan Coonhound, Bloodhound, Bluetick Coonhound, Bokser, Bolończyk, Border Collie, Border Terrier, Boston terrrier, Bouvier des Ardennes, Bouvier des Flandres, Boykin Spaniel, Brabantczyk (gryfonik brabancki), Braque d'Auvergne, Braque de l'Ariege, Braque du Bourbonnais, Braque Saint-Germain, Broholmer, Buldog amerykański, Buldog angielski, Buldog francuski, Bullmastiff, Bulterier, Bulterier miniaturowy, Cairn Terrier, Canaan Dog, Cane Corso Italiano, Căo da Serra da Estrela, Căo de Castro Laboreiro, Căo Fila de Săo Miguel, Catahoula Leopard Dog, Cavalier King Charles Spaniel, Ceskoslovenský Vlcak, Charcik włoski, Chart afgański, Chart afrykański – azawakh, Chart arabski – sloughi, Chart hiszpański, Chart perski, Chart polski, Chart rosyjski borzoj, Chart szkocki, Chart węgierski, Chesapeake Bay Retriever, Chien d'Artois, Chihuahua, Chin japoński, Chiński grzywacz, Chow Chow, Cimarron Uruguayo, Ciobanesc Romanesc, Carpatin, Ciobanesc Romanesc Mioritic, Cirneco dell'Etna Clumber Spaniel, Cocker spaniel amerykański, Cocker spaniel angielski, Coton de Tuléar, Curly Coated Retriever, Czarny terrier, Czuwacz słowacki, Dalmatyńczyk, Dandie, Dinmont Terrier, Doberman, Dog argentyński, Dog kanaryjski, Dog niemiecki, Dog z Majorki, Dogue de Bordeaux, Drentsche Patrijshond, Duńsko-szwedzki pies wiejski, Duży gończy anglo-francuski biało-czarny, Duży gończy anglo-francuski biało-pomarańczowy, Duży gończy anglo-francuski trójkolorowy, Duży gończy gaskoński, Duży münsterländer, Duży szwajcarski pies pasterski, Elkhund czarny, Elkhund szary, English Toy Terrier, Entlebucher, Epagneul bleu de Picardie, Epagneul Breton, Epagneul de Pont-Audemer, Epagneul français, Epagneul picard, Eurasier, Field Spaniel, Fila Brasileiro, Flat Coated Retriever, Foksterier krótkowłosy, Foksterier szorstkowłosy, Fox Terrier Toy, Foxhound amerykański, Foxhound angielski, Fryzyjski pies dowodny, Golden Retriever, Gończy bośniacki szorstkowłosy Barak, Gończy chorwacki, Gończy francuski biało-czarny, Gończy francuski biało-pomarańczowy, Gończy francuski trójkolorowy, Gończy Hamiltona, Gończy hiszpański, Gończy istryjski krótkowłosy, Gończy istryjski szorstkowłosy, Gończy polski, Gończy Schillera, Gończy słowacki, Gończy szwajcarski, Grand Basset griffon vendéen, Grand gascon saintongeois, Grand griffon vendéen, Greyhound, Gryfon Korthalsa, Gryfonik belgijski, Gryfonik brukselski, Hawańczyk, Hiszpański pies dowodny, Hokkaido, Hollandse Smoushond, Hovawart, Irish Glen of Imaal Terrier, Irish Soft Coated Wheaten Terrier, Irlandzki spaniel dowodny, Islandzki szpic pasterski, Jack Russell Terrier, Jamnik króliczy, Jamnik miniaturowy, Jamnik standardowy, Jämthund, Jindo, Kai, Kangal, Karelski pies na niedźwiedzie, Kerry Blue Terrier, King Charles Spaniel, Kishu, Komondor, Kooikerhondje, Koolie, Kraski Ovcar, Kromfohrländer, Kuvasz, Labrador Retriever, Lagotto romagnolo, Lakeland Terrier, Lancashire Heeler, Landseer (typ kontyntalno-europejski), Lapinporokoira, Leonberger, Lhasa apso, Lwi piesek, Łajka jakucka, Łajka rosyjsko-europejska, Łajka wschodniosyberyjska, Łajka zachodniosyberyjska, Maltańczyk, Mały gończy anglo-francuski, Mały gończy gaskoński, Mały münsterländer, Manchester Terrier, Maremmano-Abruzzese, Mastif angielski, Mastif hiszpański, Mastif neapolitański, Mastif pirenejski, Mastif tybetański, Mops, Moskiewski stróżujący, Mudi, Nagi pies meksykański, Nagi pies peruwiański, Niemiecki terier myśliwski, Norfolk Terrier, Norrbottenspets, Norsk Buhund, Norsk Lundehund, Norwich Terrier, Nova Scotia Duck Tolling Retriever, Nowofundland, ODIS, Ogar polski, Otterhound, Owczarek australijski – Kelpie, Owczarek australijski (typ amerykański), Owczarek belgijski, Owczarek bułgarski, Owczarek buriacko-mongolski, Owczarek chorwacki, Owczarek francuski – Beauceron, Owczarek francuski – Briard, Owczarek holenderski, Owczarek kataloński, Owczarek kaukaski, Owczarek niemiecki, Owczarek pikardyjski, Owczarek pirenejski (a face rase), Owczarek pirenejski (a poil long), Owczarek południoworosyjski – Jużak, Owczarek portugalski, Owczarek staroangielski – Bobtail, Owczarek szetlandzki, Owczarek szkocki długowłosy, Owczarek szkocki krótkowłosy, Owczarek środkowoazjatycki, Owczarek z Majorki, Parson Russell Terrier, Pekińczyk, Petit Basset griffon vendéen, Phu Quoc Ridgeback, Pies Elo, Pies Faraona, Pies grenlandzki, Pies pasterski z Bukowiny, Pinczer austriacki, Pinczer małpi, Pinczer miniaturowy, Pinczer średni, Pirenejski pies górski, Pit Bull Terrier, Plott Hound, Płochacz niemiecki – Wachtelhund, Podenco kanaryjski, Podenco z Ibizy, Podengo portugalski, Pointer, Poitevin, Polski owczarek nizinny, Polski owczarek podhalański, Polski spaniel myśliwski, Porcelaine, Portugalski pies dowodny, Posokowiec bawarski, Posokowiec hanowerski, Pudelpointer, Pudle, Puli, Pumi, Rafeiro do Alentejo, Rhodesian Ridgeback, Rosyjski toy, Rottweiler, Saarlooswolfhond, Samoyed, Sarplaninac, Schapendoes, Schipperke, Sealyham Terrier, Seter angielski, Seter irlandzki, Seter irlandzki czerwono-biały, Seter szkocki – Gordon, Shar Pei, Shiba, Shih tzu, Shikoku, Siberian Husky, Silken Windhound, Skye Terrier, Spaniel kontynentalny miniaturowy – papillon i phalene, Spaniel tybetański, Springer spaniel angielski, Springer spaniel walijski, Staffordshire Bull Terrier, Suomenlapinkoira, Sussex Spaniel, Svensk Lapphund, Sznaucer miniaturowy, Sznaucer olbrzym, Sznaucer średni, Szpic fiński, Szpic japoński, Szpic miniaturowy (Pomeranian), Szpic wilczy, Szpic włoski, Szpice niemieckie, Tamaskan Dog, Terier australijski, Terier brazylijski, Terier czeski, Terier irlandzki, Terier japoński, Terier szkocki, Terier tybetański, Terier walijski, Thai Bangkaew Dog, Thai Ridgeback Dog, Tornjak, Tosa, Västgötaspets, Welsh Corgi Cardigan, West Highland White Terrier, Whippet, Wilczarz irlandzki, Wyżeł czeski szorstkowłosy – Fousek, Wyżeł duński, Wyżeł fryzyjski, Wyżeł gaskoński, Wyżeł hiszpański z Burgos, Wyżeł niemiecki długowłosy, Wyżeł niemiecki krótkowłosy, Wyżeł niemiecki ostrowłosy, Wyżeł niemiecki szorstkowłosy, Wyżeł pirenejski, Wyżeł portugalski, Wyżeł słowacki szorstkowłosy (Ohar), Wyżeł weimarski, Wyżeł węgierski krótkowłosy, Wyżeł węgierski szorstkowłosy, Wyżeł włoski krótkowłosy, Wyżeł włoski szorstkowłosy, Yorkshire Terrier Rasy Psów a » AUSTRALIAN CATTLE DOG » AMERICAN STAFFORDSHIRE TERIER » AKITA INU - pies niebywałego hartu i szlachetności » akita amerykańska» alaskan malamute» alpejski gończy krótkonożny» appenzeler sennenhund» airedale terrier» australian silky terrier b » BOUVIER DES FLANDRES - Diabeł z Flandrii» BERNARDYN - Psy z Przełęczy Świętego Bernarda » BOKSER - pies lekkoatleta.» BULDOG ANGIELSKI» BULTERIER - gladiator z nad Tamizy» BULTERIER MINIATUROWY» BEAUCERON - "Czerwona pończocha"» BRIAD- Owczarek francuski z Brie. » BEARDED COLLIE» BEAGLE – mały gończy z charakterem » BULLMASTIFF» boston terrier » barbet» border collie» bergamasco» bolończyk» berneński pies pasterski» biały owczarek szwajcarski» buldog francuski » border terrier» basset hound c » CAVALIER KING CHARLES SPANIEL - „Ulubieniec królewskiego dworu”» CANE CORSO ITALIANO» CHART POLSKI» CHIŃSKI GRZYWACZ» CHART ROSYJSKI BORZOJ» COTON DE TULEAR - Królewski Pies z Madagaskaru » chihuahua » chihuahua krótkowłosy» charcik włoski» chart afgański» chart hiszpański» chart perski saluki» czuwacz słowacki» czarny terier » căo da serra da estrela» căo de castro laboreiro» cairn terrier» chow-chow» czeski fousek» cocker spaniel angielski » cocker spaniel amerykański d » DUŻY SZWAJCARSKI PIES PASTERSKI» DOGUE DE BORDEAUX - siła i poczciwość » DOBERMAN - czyli psi Rolls Royce» DOG ARGENTYŃSKI» DOG KANARYJSKI» DOG NIEMIECKI - książe psów» DOG Z MAJORKI» DALMATYŃCZYK - lampart z Bałkanów e » entlebucher» eurasier f » FILA BRASILERIO - postrach niewolników» FOKSTERIER SZORSTKOWŁOSY» FLAT COATED RETRIEVER» foksterier krótkowłosy g » GOŃCZY POLSKI» GOŃCZY SCHILLERA» golden retriever» gryfonik brukselski» gończy słowacki h » HOVAWART» hokkaido» hawańczyk i » IRISH SOFT COATED WHEATEN TERRIER j » JAMNIK - wielka osobowośc w niewielkim ciele» JACK RUSSELL TERRIER» japan chin k » KELPI – siła spojrzenia i głosu.» kraski ovcar» king charles spaniel l » LEONBERGER- pies z Lwiej góry» LABRADOR RETRIEVER» landseer» lhasa apso m » MASTIF NEAPOLITAŃSKI» MASTIF HISZPAŃSKI» MASTIF ANGIELSKI Zalety, wady i typowe dolegliwości rasy » MALTAŃCZYK» mastif tybetański » mastif pirenejski» mały munsterlander» mops n » NOWOFUNDLAND » NOVA SCOTIA DUCK TOLLING RETRIEVER » norwich terrier» niemiecki terier myśliwski o » OWCZAREK NIEMIECKI» OWCZAREK SZKOCKI DŁUGOWŁOSY » OWCZAREK KAUKASKI » OGAR POLSKI » OWCZAREK PODHALAŃSKI» OWCZAREK SZKOCKI DŁUGOWLOSY» OWCZAREK BELGIJSKI» owczarek francuski beauceron» owczarek francuski briard» owczarek staroangielski bobtail» owczarek szetlandzki » owczarek szkocki collie » owczarek południoworosyjski - jużak» owczarek środkowoazjatycki» owczarek australijski p » POLSKI OWCZAREK NIZINNY» PUDEL» pinczer miniaturowy» pinczer średni» pirenejski pies górski» parson russell terrier» petit basset griffon vendeen» posokowiec bawarski » posokowiec hanowerski » pointer» płochacz niemiecki» papillon» pekińczyk r » ROTTWEILER» rhodesian ridgeback s » SZNAUCER - BRODACZ MONACHIJSKI» SHIH» SIBERIAN HUSKY» SHIKOKU» shar pei » sznaucer średni» sarplaninac» shiba» samoyed» szpic mały» szpic miniaturowy » szpic wilczy» seter angielski» seter irlandzki » seter szkocki gordon» spaniel tybetański» skye terrier t » terier australijski» terier irlandzki» terier szkocki» terier walijski» tosa » terier tybetański w » WILCZARZ IRLANDZKI - pies intelektualista» WHIPPET» welsh corgi cardigan» welsh corgi Pembroke» west highland white terrier » wyżeł niemiecki krótkowłosy» wyżeł niemiecki szorstkowłosy» wyżeł weimarski » wyżeł weimarski krótkowłosy» wyżeł węgierski krótkowłosy y » yorkshire terrier Pochodzenie Przez długi czas w systematyce spanieli panował totalny chaos. W jednym miocie przychodziły na świat rozmaitej wielkości szczenięta. Uznawano, że te najmniejsze to cocker spaniele, średnie to field spaniele a największe to springer spaniele. Dopiero później dokonano podziału w zależności od ich wyglądu i umiejętności łowieckich. Springer spaniel ma obok clumber spaniela historię najdłuższą. Najstarsze pisemne świadectwa istnienia rasy pochodzą z końca XIII wieku. W 1386 roku opisywał je Geoffrey Chaucer, twórca słynnych "Opowieści kanterberyjskich". Zmarły w 1391 roku Gaston Phoebus w swojej książce o polowaniu opisał spaniela "którego włosy głaszcze wiatr". Również inni autorzy zachwycali się umiejętnościami myśliwskimi tych psów, które rzeczywiście były wyjątkowo uniwersalne - wystawiały i aportowały, zarówno na lądzie, jak i w wodzie. Istnieją dwie rasy, które w nazwie mają słowo „springer”. Są to angielski springer spaniel i walijski springer spaniel. Są ze sobą blisko spokrewnione, choć co do ich pochodzenia nie ma zgodności. Jedni twierdzą, że walijczyk pochodzi od clumber spaniela i springer spaniela angielskiego. Inni uważają, że do powstania rasy przyczynił się wyżeł bretoński, zwany dziś spanielem bretońskim oraz, i tu wszyscy są zgodni, springer spaniel angielski. Jest to możliwe, bo wiele psów myśliwskich do polowania na ptactwo sprowadzono w tym czasie z Francji na Wyspy Brytyjskie, tyle, że nie ma żadnych dowodów, które by to mogły potwierdzić. Springer spaniele: walijski i angielski zawsze się od siebie różniły, ale dopiero w 1901 roku oficjalnie uznano, że są to dwie odrębne rasy. W 1912 roku zatwierdzono wzorzec rasy walijczyka i nadano mu nazwę welsh springer spaniel. Dziś najwięcej springerów walijskich jest w Anglii, sporo ich mieszka również w Holandii, Niemczech, Francji, Danii, krajach półwyspu Skandynawskiego, Belgii, Włoszech oraz u naszych południowych sąsiadów: w Czechach i Słowacji. W Polsce przed II wojną światową hodowlą springerów walijskich oraz angielskich zajmowała się księżna Izabela Radziwiłłowa, ale jej psy nie przetrwały wojennej zawieruchy. Po wojnie pierwszą suczkę sprowadzono dopiero w latach osiemdziesiątych XX wieku, trudno przy tym nie wspomnieć o zasługach p. Jolanty Kaweckiej dla powojennej reaktywacji hodowli walijczyków. Obecnie mamy zaledwie cztery czynne hodowle walijskich springer spanieli: Adea, Sedda oraz Umbra Amabilis, które dopracowały się waliczyków na najwyższym, światowym poziomie oraz najmłodsza Ynys Afallon, która właśnie oczekuje na swoje pierwsze szczenięta. Wygląd Walijski springer spaniel jest psem średniej wielkości, masywnym, o typowej dla spanieli sylwetce wpisującej się w prostokąt. Ma silnie umięśniony tułów, głęboką klatkę piersiową, lekko zaokrągloną linię tyłu i nisko osadzony, poziomo noszony ogon. Głowa dość szeroka, z wyraźnym stopem. Walijczyk ma bardziej stożkowatą głowę, bardziej szpiczastą kufę niż springer spaniel angielski, oraz mniejsze i wyżej osadzone uszy. Oczy ciemno-orzechowe z dobrze przylegającą powieką. Zw. Świata 2012 i 2014, Zw Europy’ 2012, Interchampion, multi Champion MARIUSZ S. Umbra Amabili Wysokość w kłębie: psy 43-48 cm, suki 41-46 cm. Masa ciała: psy 16-18 kg, suki 14-16 kg. Charakter, usposobienie Springer spaniele walijskie to przede wszystkim psy myśliwskie, doskonale przystosowane do życia w swojej górzystej ojczyźnie. W miarę jak myślistwo przestawało być sposobem na życie a stało się sportem, coraz częściej zaczęto je hodować jako psy rodzinne. Nie zatraciły jednak swojego instynktu myśliwskiego, jeśli właściciel lubi polować, jego pies będzie doskonałym pomocnikiem, inteligentnym i zrównoważonym. Podstawą tej współpracy jest dobry kontakt i wzajemne porozumienie, bo tylko wtedy pies zgrywa się z przewodnikiem i bezbłędnie odgaduje czego od niego oczekuje. W niektórych krajach, na przykład w Anglii wyróżnia się linie hodowlane z których pochodzą psy typowo użytkowe, które raczej nie trafiają na wystawy i takie, które hodują psy typowo wystawowe. Nie oznacza to, że nie można jednego z drugim pogodzić. W przeciwieństwie do angielskich, hodowcy walijscy nigdy nie rozdzielali psów na linie użytkowe i wystawowe, dzięki czemu springer walijski do dziś pozostał psem wszechstronnym i równie dobrze czuje się na ringu wystawowym jak i na polowaniu. Dlatego też jego właściciel musi sobie zdawać sprawę z tego, że nawet w psie, który nigdy nie był na polowaniu może odezwać się instynkt myśliwski. Walijczyk, którego przodkowie potrafili zadusić lisa, może równie dobrze pogonić kota. Na spacerze w ulicznym ruchu pies powinien być zawsze na smyczy, bo nie tylko może pobiec za jakimś zwierzakiem, ale także przestraszyć się czegoś i nagle wyskoczyć na jezdnię. Springer spaniele walijskie nie mają skłonności do dominacji, ponieważ zawsze były pomocnikami myśliwego. Pies tej rasy potrzebuje dobrego, konsekwentnego przewodnika, który by ustalił jego miejsce w rodzinnej hierarchii i pokazał mu czego od niego oczekuje. Są to psy wierne, pełne dobrej woli, ale trzeba je odpowiednio wychować i wyszkolić. Mają bardzo wrażliwą psychikę, wymagają bliskości człowieka i łagodnego traktowania, powinny być doceniane i chwalone. Tylko wtedy mogą się w pełni rozwinąć. Odosobnienie, krzyk i nerwowa atmosfera mogą całkowicie zniszczyć ich psychikę. Springery walijskie i angielskie bardzo się różnią pod względem temperamentu i charakteru. Springer angielski to pies o niespożytej energii, bardzo zbliżony pod względem zachowania do cocker spaniela angielskiego. Jest niezwykle aktywny, cały czas w ruchu, trudno go zmęczyć, uwielbia ruch, aportować może całymi godzinami. Walijczyk bez problemu dostosowuje się do trybu życia swojego opiekuna, jest spokojny kiedy trzeba i aktywny kiedy trzeba. Każda forma spędzania czasu jest dla niego atrakcyjna: to może być jakiś sport, spacer, wykonywanie rozmaitych ćwiczeń, a także wylegiwanie się na kanapie, byle tylko w pobliżu swojego pana. Ale to co waljczyk lubi najbardziej, to oczywiście pływanie. Jest to rasa wyjątkowo silnie ukierunkowana na współpracę z człowiekiem. Wobec innych psów springery walijskie są przyjazne, zgodnie żyją ze swoimi pobratymcami, nie mają tendencji do rządzenia i rywalizacji. Szata Walijski springer spaniel ma dość gęstą, przylegającą, gładką, średniej długości szatę, podszytą krótkim zwartym podszerstkiem, dobrze chroniącą psa przed złymi warunkami atmosferycznymi. W przeciwieństwie do springera angielskiego, walijczyk ma znacznie krótszą sierść, szczególnie na uszach oraz mniej obfite frędzle. Wzorzec dopuszcza tylko jeden rodzaj umaszczenia: białe z lśniącym czerwonawym brązem, przy czym nos może być zarówno czarny jak i brązowy. PL Champion RIGHT ON THE MOMENT Umbra Amabilis / Adea Sierść springer spaniela walijskiego wymaga regularnej pielęgnacji, szczególnie w okresie linienia, a po każdym spacerze usunięcia z sierści wplątanych w nią gałązek i plewek. Konieczne jest również zabezpieczenie psa przed pchłami i kleszczami, przejrzenie sierści po powrocie ze spaceru i usunięcie ewentualnych kleszczy, które są niebezpieczne, bo mogą przenosić groźne choroby. Pies wystawowy musi być odpowiednio strzyżony i trymowany. Więcej na temat pielęgnacji sierści walijczyka i przygotowania jej do wystaw - kliknij tutaj Zdrowie Springer spaniel walijski należy do psów długowiecznych i zdrowych. Z chorób dziedzicznych, bardzo rzadko zdarzają się choroby oczu i jeszcze rzadziej dysplazja stawów biodrowych. Regularnej kontroli wymagają jego długie zwisające, słabo wentylowane uszy, w razie potrzeby trzeba je czyścić i usuwać sierść zarastającą kanał słuchowy. Po kąpieli lub spacerze w czasie deszczowej pogody, trzeba osuszyć wewnętrzną stronę małżowiny usznej miękką szmatką. Ich zaniedbanie może skutkować powstaniem stanu zapalnego o podłożu bakteryjnym lub grzybiczym. Dwa Interchampiony: MARIUSZ S. Umbra Amabilis oraz kilkunastoletni, w doskonałej formie, TARES z Dębowej Równiny Jeśli po buszowaniu w mokrych zaroślach pies wraca całkowicie przemoknięty, trzeba mu szybko osuszyć sierść, bo jest gruba, bardzo długo wysycha i pies może taka eskapadę odchorować. Idealnym wyjściem jest specjalny kombinezon, który pokazujemy przy opisie pielęgnacji. Springery są bardzo podatne na udar. Przy upalnej, słonecznej pogodzie pies powinien mieć ocienione miejsce do odpoczynku a na długi spacer wychodzić dopiero pod wieczór. Szczególną ostrożność trzeba zachować podczas podróży samochodem a już nigdy nie można go zostawić w samochodzie, nawet przy otwartych oknach. Springer spaniel ma wrażliwy żołądek, dlatego też powinien być karmiony regularnie, najlepiej dwa razy dziennie, by niepotrzebnie nie przeciążać żołądka. Żeby uniknąć błędów dietetycznych, wskazane jest karmienie dobrej jakości suchą karmą o wartości energetycznej dostosowanej do wieku i trybu życia. Jako regułę należy przyjąć karmienie psa po spacerze a nie przed wyjściem. Do kogo pasuje ten pies ? Springer walijski jest bardzo miłym psem, który z powodzeniem może pełnić rolę przyjaciela rodziny, choć oczywiście najbardziej wymarzonym dla niego właścicielem jest myśliwy. Może również doskonale żyć bez polowania, pod jednym wszakże warunkiem, że właściciel zapewni mu wystarczającą ilość ruchu. Odpowiednio wybiegany pies jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki zamienia się w statecznego domownika. Trzeba sobie jednak zdawać sprawę z tego, że springerowi nie wystarczy dreptanie u boku właściciela, jest to pies, który koniecznie potrzebuje prawdziwego wybiegu i otwartej przestrzeni. Jak przystało na psa myśliwskiego, springer musi mieć urozmaicone zadania do wykonania, zmuszony do bezczynności, trzymany cały czas w mieszkaniu tyje, nudzi się i staje się uciążliwy. Doskonałym wyjściem są urozmaicone spacery połączone z szukaniem ukrytego przedmiotu, aportowaniem, lub bieganiem razem z właścicielem. Możliwości jest dużo, niektóre z nich opisujemy w zakładce Spacer nie musi być nudny. Osoby, które nie mogą zapewnić psu możliwości swobodnego wybiegania się przynajmniej raz dziennie, powinny zrezygnować z jego posiadania. Najlepszym dla niego miejscem jest dom za miastem z dużym, dobrze ogrodzonym ogrodem. Springer spaniel przywiązuje się do całej rodziny, ale zwykle ustala sobie swoją własną hierarchię. Jest bardzo inteligentny, bezbłędnie rozszyfrowuje na co może sobie pozwolić, kogo musi słuchać, a z kim może podyskutować. Springery są doskonałymi towarzyszami dla dzieci, są w stosunku do nich wyrozumiałe, łagodne, całkowicie pozbawione agresji, a szaleństwa z dziećmi pozwalają im wyładować nadmiar energii. Potrafią się bawić nie robiąc im krzywdy, Problemem może być lęk psa przed samotnością, dlatego najlepszym miejscem dla springera jest rodzina wielopokoleniowa, w której zawsze ktoś zostaje w domu. Nie można go zostawić na dłużej samego, bo może wpaść w panikę i z rozpaczy zdemolować i zabrudzić całe mieszkanie. Z reguły dobrym wyjściem jest drugi pies, ale w tym przypadku nie zawsze to pomaga, bo obydwa są bezgranicznie przywiązane do właścicieli i mogą razem rozpaczać, że zostały bez swojej rodziny. PL Champion, Zw Klubu Pelydryn’s IZADORA BORN IN SWEDEN Springer nie sprawdza się jako stróż, a już zupełnie nie jako obrońca, nie można tego od niego oczekiwać, bo to nie leży w jego naturze. Radośnie wita wszystkich gości i jest przyjaźnie nastawiony do całego świata. Jeśli ktoś miał kiedykolwiek psa agresywnego, którego trzeba było zamykać, gdy pod drzwiami pojawiali się goście z pewnością bardzo to doceni. Nie jest to więc pies dla każdego, ale wymarzony i bardzo niekłopotliwy towarzysz dla każdego kto potrafi mu stworzyć odpowiednie warunki do życia. W sumie niewiele – możliwość wybiegania się i bliskość swojego pana. W zamian daje swojej rodzinie nieporównanie więcej. Zalety i wady + doskonały pies myśliwski + bardzo miły pies rodzinny + inteligentny, chętny do nauki + przyjacielski wobec dzieci + mało szczeka - wymaga konsekwentnego prowadzenia - potrzebuje dużo ruchu - nie znosi samotności - znudzony może być uciążliwy - bardzo podatny na udar cieplny Ciekawostki Poszukiwanie trufli Wydawało się, że poszukiwanie trufli zastrzeżone jest dla włoskich lagotto romagnolo. W miejscowości Roddi, położonej na północy Włoch, funkcjonuje nawet szkoła dla adeptów tej trudnej sztuki - Universita dei Cani Tartuffo. Wyszkolenie psa trwa od dwóch do czterech lat i trzeba wiedzieć, że nie każdy pies się do takiego szkolenia nadaje. Okazuje się, że pochodzący z polskiej hodowli Adea, mieszkający na Łotwie springer spaniel walijski BABY SOFT, pozazdrościł im sukcesów i stał się wyjątkowo uzdolnionym poszukiwaczem tych cennych grzybów. Opiekun niepełnosprawnych Inny springer walijski pomaga w codziennych czynnościach osobie niepełnosprawnej. Zobaczcie sami, filmik jest dość długi, ale obejrzyjcie go do końca, naprawdę warto. kliknij tutaj Pies ratownik Springer walijski SZOT Sedda w wieku 11 tygodni rozpoczął szkolenie w Stowarzyszeniu Cywilnych Zespołów Ratowniczych z Psami STORAT. W wieku 11 miesięcy, prowadzony przez przewodniczkę Barbarę Maciejewską, zdał egzamin PT I (Pies towarzysz) z oceną bardzo dobrą. W 2014 roku zdał egzamin RH FL-A (ratowniczy terenowy klasy A według regulaminu IRO) uzyskując 274/300 punktów oraz egzamin PSP poszukiwawczy terenowy klasy „1” i uzyskał licencję Państwowej Straży Pożarnej oraz stowarzyszenia STORAT do udziału w akcjach poszukiwawczych. Sprawdził się już w trzech akcjach. A żeby ktoś nie powiedział że pies użytkowy nie może być piękny, brał udział w wystawach kynologicznych i zdobył tytuły: Młodzieżowego Championa Polski (2013) i Championa Polski (2014). W sobotę, 22 marca 2014r. po kilkutygodniowych intensywnych opadach, w pobliżu miasta Oso w stanie Waszyngton USA nastąpiło osunięcie ziemi. Kilkadziesiąt osób zginęło a około 100 domów zostało uszkodzonych. Na zdjęciu Dave Mullins ze swoim walijskim springerem Amberem w poszukiwaniu ocalałych ludzi. Jak znaleźć dobrą hodowlę ? Jeśli chcesz mieć psa tej rasy, unikaj niesprawdzonego źródła, poszukaj dobrej hodowli w naszym Katalogu Hodowców Wszystkich należących do ZKwP/FCI Hodowców psów rasowych zapraszamy do wpisania się do prowadzonego na naszym portalu Katalogu Hodowców, żeby ci, którzy chcą kupić dobrze odchowane szczenię, mogli do nich trafić. Wpis do katalogu jest bezpłatny. Wzorzec rasy FCI Wzorzec FCI standard nr 126 / Wersja polska: kwiecień 2011 SPRINGER SPANIEL WALIJSKI Welsh springer spaniel Pochodzenie: Wielka Brytania. Data publikacji obowiązującego standardu: Użytkowość: Płochacz. Klasyfikacja Grupa 8 Aportery, płochacze, psy dowodne. Sekcja 2 Płochacze. Obowiązują próby OGÓLNE: Symetryczny, zwarty, nie wysokonożny, o budowie wyraźnie wskazującej na wytrzymałość i zdolność do ciężkiej pracy. Ruch szybki, wydajny i zdecydowany. ZACHOWANIE/TEMPERAMENT: Stara, wyraźnie odróżniająca się od innych rasa o czystym pochodzeniu. Pies wesoły, bardzo aktywny i zdecydowany, łagodny, bez śladu agresji czy nerwowości. GŁOWA:Mózgoczaszka: Czaszka: Odpowiedniej długości, lekko wysklepiona i dobrze wyrzeźbiona pod oczami. Stop: Nos : Barwy mięsa lub ciemniejszy, nozdrza dobrze rozwinięte. Kufa : Średniej długości, prosta, dość kanciasta. Uzębienie: Szczęki mocne, kompletny i regularny zgryz nożycowy. Oczy : Orzechowe lub ciemne, średniej wielkości, ani wypukłe, ani zapadnięte, nie ukazują trzeciej powieki. Uszy: Osadzone umiarkowanie nisko, wiszące płasko przy policzkach. Stosunkowo małe, stopniowo zwężające się ku końcom, kształtem przypominające liść winorośli. SZYJA: Długa, dobrze umięśniona, sucha, płynnie przechodząca w łopatki. TUŁÓW: Niedługi, mocny dobrze umięśniony; długość tułowia powinna być proporcjonalna do wysokości nóg. Lędźwie: Umięśnione i lekko wysklepione, dobrze związane. Klatka piersiowa: Głęboka, o dobrze wysklepionych żebrach. OGON: Kiedyś zwyczajowo cięty. Osadzony nisko i głęboko, nigdy nie noszony powyżej grzbietu, w akcji ruchliwy. Niecięty: Z piórem, w harmonii z sylwetką psa. KOŃCZYNY:Kończyny przednie: średniej długości, proste o mocym kośćcu. Przednie łapy: okrągłe, o mocnych opuszkach, zwarte, kocie, nie duże ani nie tylnie: Mocne, dobrze umięśnione i rozbudowane, szeroko rozstawione, z mocnym kośćcem. Kolano : Umiarkowanie kątowane, nie wykręcone na wewnątrz ani do wewnątrz. Podudzie : Dobrze wykształcone. Staw skokowy: Niski. Łapy: Okrągłe, o mocnych opuszkach, zwarte, kocie, nie duże ani nie płaskie CHODY: Płynne, swobodne i przestrzenne, z dobrym napędem kończyn tylnych. SZATA SIERŚĆ: Prosta, przylegająca, jedwabista i gęsta, nigdy twarda ani falista. Sierść lokowata wysoce niepożądana. Na przednich nogach i na tylnych powyżej stawu skokowego niewielkie pióra, tak samo na uszach i ogonie. MAŚĆ: Wyłącznie biała z intensywnie czerwonymi łatami. WIELKOŚĆ I WAGA: Przybliżona wysokość w kłębie: pies 48 cm. suka 46 cm . WADY: Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady i oceniane w zależności od ich stopnia oraz wpływu na zdrowie, dobre samopoczucie psa, i zdolność wykonywania tradycyjnej pracy WADY DYSKWALIFIKUJĄCE: • Agresja lub wyraźna lękliwość • Psy wykazujące wyraźne wady fizyczne i/lub zaburzenia charakteru powinny być dyskwalifikowane. Samce muszą mieć dwa normalnie rozwinięte jądra w pełni wyczuwalne w mosznie. Źródło: Psy tej rasy są prawdopodobnie największymi przedstawicielami swojego gatunku. Masywny zwierzak, z długą i wąską kufą, zakończoną czarną truflą. Przy pierwszym spotkaniu, ich wygląd może jednocześnie wpędzić nas w zachwyt i przerażenie. Jedno jest pewne – podczas spaceru z Wilczarzem Irlandzkim, możemy śmiało chodzić nawet po najniebezpieczniejszych miejscach. Zaliczany jest do chartów. Został wyhodowany w celu polowań na dużą zwierzynę, taką jak jelenie i wilki. Jego demoniczny wygląd przypomina nam mroczne filmy i opowieści o wilkołakach. W przypadku tej rasy psów idealnie pasuje znane wszystkim powiedzenie: „nie oceniaj nikogo po wyglądzie” – pies ten cechuje się niemal samymi pozytywami. Zapraszam do zapoznania się z charakterystyką tego psiego giganta. Charakter Pomimo swojej ogromnej postury i groźnego wyglądu, Wilczarz Irlandzki ma bardzo łagodne usposobienie. Spokojny i wrażliwy, cierpliwy wobec dzieci. Najlepiej czują się w domu pełnym ludzi. Niesamowicie oddany i przywiązany do właściciela, przez co bardzo długo pamięta wyrządzone mu krzywdy, nawet te najmniejsze. Tolerancyjny wobec innych zwierząt. Jako, że zaliczany jest do chartów, ma bardzo dobrze rozwinięty instynkt myśliwski. Bardzo posłuszny, wychowanie i tresura nie powinny sprawić żadnych problemów. Budowa Chociaż tytuł największego psa na świecie należy do Doga Niemieckiego, to Wilczarz Irlandzki znajduję się w ścisłej czołówce olbrzymów. Duża muskulatura nie kłóci się ze smukłą sylwetką charta. Masywną głowę zdobią ciemne oczy i małe, trochę oklapnięte i nieco zawinięte uszy. Pomimo wyjątkowo dużych gabarytów, jego ruchy są bardzo lekkie. U psów średnia wysokość dochodzi do 90 cm, a u suk do 85 cm. Masą może równać się z kilkunastoletnim dzieckiem – psy 54 kg, suki 40 kg. Szorstka szata o sztywnych włosach. Najczęściej spotykane umaszczenie to szare, jednak można spotkać cętkowane, stalowoszare, czarne, czerwone, białe lub pszeniczne. Pielęgnacja Opisywany psiak nie jest typem rasy psów, która wymaga wyjątkowo dokładnej i czasochłonnej pielęgnacji. Wilczarz Irlandzki potrzebuje wyczesywania około dwóch razy w tygodniu. Doskonale sprawdzą się przy tym produkty marki TRIXIE – trymer i zgrzebło. Ze względu na to, że obumarła sierść nie wypada samoistnie, należy ją usunąć poprzez trymowanie. Psiaki tej rasy lubią być czesane, więc nie należy spodziewać się żadnych problemów, podczas krótkich zabiegów pielęgnacyjnych. Pies ten znakomicie nada się na ulubieńca domowników. Jestem pewien, że jego charakter i wygląd w szczególności spodobają się dzieciom. Szczerze mówiąc (a raczej pisząc), zawsze chciałem być właścicielem Wilczarza, jednak los obdarzył mnie dwoma Cavalierami, które łącznie ważą tyle co cztery łapy ogromnego charta 🙂

szkocki irlandzki lub walijski rasa psa